23 Aralık 2015 Çarşamba

2016 Mı Gelmiş?


Zor bir yıldı; üst üste yaşadığım olumsuzluklar, beklentilerimin karşılanmadığı, beklentileri karşılayamadığım, enseyi kararttığım, kaybedilenlerle dolu.
Sarsıldım! Geleceğe Dönüş filmini izlemiş efsanevi neslin bir üyesi ve hiçbir zaman umudunu kaybetmemiş bir birey olarak "o uçan arabalar buraya gelecek" sandım ama yanıldım ve bu da bana "Filmdi gerçek oldu" diyemediğim bir yıl yaşattı.
Çocukluğumun filmi "Back To The Future" ve beynimde yer eden o tarih "2015" amma velakin bırak uçan kaykayları yerde giden arabalar bile trafik yüzünden gidemez olmuş. Uçan araba bizim neyimize?!
Neyse, bu işin esprisi tabii! Gelelim acı gerçeklere;
Hiç olmaz dediğim şeyler karşıma çıktı, ölümler, kaybedişler, tahammül sınırlarımın zorlandığı, gerçekten arkadaşım kabul ettiğim insanların etrafımda olması önemliymiş dediğim, düşüp sonra da hiçbir şey olmamış gibi yola devam etmenin herkesin kolaylıkla yapabileceği bir şeymiş farkındalığına vardığım, en zor anını bile paylaşamadığın bir insanla hayatı paylaşmayı hayal etmemek gerektiğini anladığım bir yıldı, bitmek üzere...
Ve ben hayatımda kırılma noktası sandığım şeylerin aslında sıradan virajlar olduğunu öyle ağır bir sınavla öğrendim ki bu yıl ilk kez "keşke ölseydim" bile dedim. (Bunu şimdi anlatmak istemiyorum, belki daha sonra, ayrı bir başlık altında yazarım.)
İlk'leri yaşadığım bir yıl oldu. Hayatımda ilk kez bir projeyle yurt dışına gidebilme ihtimaline çok yaklaştım, ilk kez şu anda milyonların izlediği Big Brother Türkiye adlı yarışma programına başvuru formu doldurdum, yarışmacı olmaya hak da kazandım ve hatta görüşmede jüri ekibini ikna edip çeyrek finale kadar gelebilmeyi başardım ama sonra "ne yapıyorsun Gülşah? Bu yarışma programı sana göre değil" dedim ve İstanbul'daki son görüşmeye gitmekten vazgeçtim. Belki hayatımın fırsatını kaçırdım belki de hislerimi dinleyip çok doğru bir karar verdim, bilemiyorum.
Yine hayatımda ilk kez mahkemeye çıktım.
Uzun bir uykuya yatıp 2016'da uyanmak istiyorum aslında. Öyle yorgunum ki!
Hani bilsem kafamı bir yere çarpmak suretiyle hafıza kaybı yaşayacağım şimdi sokağa çıkıp eve girene kadar bütün direklere kafa atarım. Yeter ki 2015 silinsin hafızamdan.

Hiç mi iyi bir şey olmadı?

Çok şükür ailem, sevdiklerim sağlıklı ve hayatta. Bu yıl Ales'e girmeye karar verdim ve bunun için kursa başladım. Onun dışında kendimi hazır hissettiğim an Kick Boks'a başlayacaktım ya galiba başlıyorum. Ayrıca Samsung beni fazlasıyla bıktırdı o yüzden yola iPhone ile devam ediyorum mesela bu da çok iyi bir şey! Yine bu yıl içinde biri bana aşık olduğunu itiraf etti ya hep diyorum birinin bana olan aşkına inanmam için o kişinin kapımda yatması, derbeder olması lazım o da yetmez benimle evlenmeli ki ben icraat göreyim yoksa öyle uzaktan olmuyor o işler!

Yılbaşında ne yapıyorsun?

Bu yılbaşında evde, dizi çıkmış pijamamla, sakin bir şekilde 2016'ya gireceğim. Annemin muhteşem yemekleri, mandalina-kuruyemiş ritüeli, üzerinde 3 tane mum bulunan ki bunlar annem, babam ve beni yani tuttuğumuz dilekleri simgeleyen en sevdiğim kestaneli pastadan keseceğiz, ardından minik hediyelerimizle gecenin adrenalini hızlandırıp Biscolata Erkekleri niyet Victoria Secret kısmet televizyon keyfi yaparken büyük ihtimalle şarabımdan bir yudum alıp uyuyakalacağım diye düşünüyorum.(Sızacağım demedim uyuyakalacağım dedim) Tabii son dakika başka planlara dahil olmazsam.
Değişen tek şey rakamlar ve ben iyi bir yıl olsun başka da bir şey istemiyorum.
Piyango çıkarsa haber veririm.
Görüşürüz, iyi seneler!