26 Nisan 2015 Pazar

Ah Ulan İzmir!



İzmir gibiyim artık.
Gülmeyi Alsancak'ta, coşkuyu Bornova'da
Aşkı Karşıyaka'da bıraktım.
Asansör kadar yorgun,
Agora kadar yıkık, Eşrefpaşa kadar belalı,
Konak kadar vedalara alışık,
Kemeraltı kadar kalabalık,
Yalı kadar cefakar.

İzmir gibiyim yani.
Uzaktan ışıl ışıl, ama aslında yorgun
Ve her şeye rağmen
Saat Kulesi gibi dimdik ayakta!!!

Not: "İzmir'i görmeden,
        İzmirli bir kızı sevmeden,
        İzmir'de rakı içmeden ölmeyin!" (Demişler)

3 yorum:

Hektor dedi ki...

İzmir'i gördüm. Kordon'da rakı içtim. İzmir'li bir kız sevmedim. Bu günden sonra da sevmem mümkün değil...O halde ben ne olacağım?

Senden Benden Bizden dedi ki...

Belki bugünden sonra seversin belli olmaz asla umudunu kaybetme Hektor illa İzmir'den olması şart değil ki!

Hektor dedi ki...

Sorun sevmekte değil...O bakımdan umutsuz değilim. İzmirli bir kız sevmemin konum, zaman ve mekan olarak bundan sonra gerçekleşmeyecek olmasını bilmemde.