22 Ekim 2016 Cumartesi

Sevgim Acıyor

                                                                     
                                              


Mutsuzluktan söz etmek istiyorum
Dikey ve yatay mutsuzluktan
Mükemmel mutsuzluğundan insansoyunun
Sevgim acıyor

Biz giz dolu bir şey yaşadık
Onlar da orada yaşadılar
Bir dağın çarpıklığını bir sevinç sanarak

En başta mutsuzluk elbet
Kasaba meyhanesi gibi
Kahkahası gün ışığına vurup ta
Ötede beride yansımayan
Yani birinin solgun bir gülden kaptığı frengi
Öbürünün bir kadından aldığı verem
Bütün işhanlarının tarihçesi
Bütün söz vermelerin tarihçesi
Sevgim acıyor

Yazık sevgime diyor birisi
Güzel gözlü bir çocuğun bile
O kadar korunmuş bir yazı yoktu
Ne denmelidir bilemiyorum
Sevgim acıyor
Gemiler gene gelip gidiyor
Dağlar kararıp aydınlanacaklar
Ve o kadar

Tavrım bir şeyi bulup coşmaktır
Sonbahar geldi hüzün
Kış geldi kara hüzün
Ey en akıllı kişisi dünyanın
Bazen yaz ortasında gündüzün
Sevgim acıyor
Kimi sevsem
Kim beni sevse

Eylül toparlandı gitti işte
Ekim falan da gider bu gidişle
Tarihe gömülen koca koca atlar
Tarihe gömülür o kadar

                                                      Turgut Uyar


Unutmadan; şiir seven, şiirden anlayan ve şiir gibi olan kadınları öyle alelade bir şekilde sevemezsiniz bayım.

6 yorum:

Ruhsuz Atmaca dedi ki...

Amaca giden yolda çekilen çile miyim? diye bir caps vardı o anlık güldürme temelli ama düşündükçe biraz hele şu şiir temelli üzüldüm. Şiirler acıtır...

Gülşah Yılmaz dedi ki...

Bazı şiirler böyle acıdır ve acıtır.

Blogger Bolat dedi ki...

Ne büyük bir şairdir Turgut Uyar...

Gülşah Yılmaz dedi ki...

Bize de saygıyla, sevgiyle anmak düşer Bolat...

Turgay Aksoy dedi ki...

Çok iyi şiir. Notunuz da önemli bir not bu arada:)

Gülşah Yılmaz dedi ki...

Ben de öyle olduğunu düşünüyorum, teşekkür ederim. :)